Het is belangrijk om de hond geregeld op vaste tijden de mogelijkheid te geven buiten te plassen of te poepen. In het begin betekent dat per dag misschien wel een keer of 6/7 naar buiten toe. Immers, zindelijkheidstraining staat of valt met tijdig anticiperen. Als de hond wakker wordt na een heerlijk tukkie is het slim om hem gelijk de mogelijkheid te geven om zich te ontlasten. De kans is dan toch groot dat de hond moet plassen en zich nog niet bewust is van het feit dat het niet de bedoeling is dat hij dat in uw huis doet. Ook na opwinding en stressmomenten moeten honden vaak plassen, evenals na het eten. Zeker in het begin komt er zoveel op uw hondje af dat het goed is om tijdig met hem naar buiten te gaan. Zo behoedt u hem voor ongelukjes. Het is goed mogelijk dat de hond er zelf nog niet aan denkt.

Verder zal de hond moeten leren zich aan te passen aan uw uitlaattijden en soms betekent dat een langzame opbouw van de ruimte tussen de wandelingen, zodat de blaas ook ingesteld raakt op minder vaak plassen. Eigenlijk zoals dat ook bij een pup werkt.
De hond kan niet meer gelijk plassen als hij aandrang voelt, maar moet leren om daarbij te wachten totdat u hem daartoe de gelegenheid geeft. De meeste honden hebben het hele riedeltje maar al te snel in de gaten.

Straffen als de hond in huis plast moet u niet doen. Straffen helpt niet mee bij het zindelijk worden. Het maakt het voor de hond alleen maar moeilijk om zich te ontlasten waar u bij bent, ook buiten aan de lijn. Wie weet krijgt hij wel op zijn kop.

Iedere hond wordt zindelijk, het is alleen een kwestie van opletten!

Deze bange poepert, hier nog in Spanje zal zich zo echt niet gaan ontlasten.
De lijn kan soms echt een aardig obstakel zijn in het begin. Sommige honden vinden het aan de lijn lopen eng , waardoor ze zich niet veilig voelen om zich te ontlasten. Vaak zijn ze niet gewend dat ze vlakbij een baas moeten gaan zitten en het feit dat ze vast zitten belemmert ze een kalm plekje te zoeken.

De kalmte en rust erin brengen is dan belangrijk. Gewoon even een poosje blijven lanterfanten op een stukje gras maakt meestal wel dat de hond gaat plassen of poepen. Het is allemaal een kwestie van gewenning, de hond moet immers een hoop leren over het nederlandse leven!
Verder kunnen prikkels vanuit de omgeving erg afleiden waardoor de hond zich niet kan ontspannen of gewoonweg te afgeleid is om iets te doen. Ook dan kan gewoon blijven staan op een bepaald stukje groen helpen. Verder is het grappig om te vertellen dat mijn eigen hondje, Kiki, de eerste periode het gras onprettig vond en zij ontlastte zich alleen maar op stenen en grind.

Kimba heeft in de kenneltjes beton en buiten de kenneltjes ligt grind. Daar was ze dus gewend om op te plassen en dat gekietel aan haar voeten van het gras vond ze maar niks.
Dat is dus ook iets om rekening mee te houden. Ik heb heel wat half uurtjes rondgeslenterd op grasjes en de opgeluchte blik van Kiki als ik eindelijk opgaf en over de stoep huiswaarts slenterde sprak boekdelen... Hèhè, stenen!!!
Het kan dus even tijd kosten om de hond te leren dat ze zich op het gras moeten ontlasten.

Deemoedsplassen is geen onzindelijk gedrag. Het behoort tot de normale communicatie van honden. Onderdanigheid of dominantie communiceert een hond met zijn houding en met zijn gedrag. Als een hond zich erg onzeker of bang voelt of zich enorm onderdanig wil opstellen kan de hond zijn urine laten lopen. Het is gedrag wat u soms ziet als u, of bezoek, begroet wordt of als er drukte in huis is, wat de hond opwinding geeft en onzekerheid. Als een hond in contact zomaar zijn plas laat lopen is dat dus een gebaar van overgave of angst. Dat kan en mag u nooit straffen. Daarmee maakt u het de hond namelijk wel erg moeilijk. Zich lager maken dan dat hij deed door te plassen kan immers haast niet en door straf lijkt u dat wel van de hond te vragen.

Het plassen zal dan dus toenemen en er ontstaat een probleem wat nog maar zeer moeilijk te keren valt. Totale miscommunicatie!
Wat u wel moet doen is de hond negeren, niet aankijken, niet aanspreken, niet aaien... u heeft even geen hond! Pas als de rust later dat moment is wedergekeerd kunt u de hond begroeten.
Ook is het prima om de hond de mogelijkheid te geven om u buiten te begroeten. Dan plast ie maar een eind weg en hoeft u zich daar niet druk om te maken.

Veelal verdwijnt dit gedrag vanzelf als de hond wat zelfverzekerder wordt. U kunt de hond daarbij een handje helpen door hem dingetjes te laten doen waar hij goed in is en om hem daarvoor te belonen.

Zoals een hele onderdanige hond zijn plas kan laten lopen, zo kan een meer zelfverzekerde hond bewust ergens een urinespoortje achterlaten als handtekening "dat is van mij". Soms ontstaat er door de nieuwe hond wat onrust in de roedel waardoor er eén van de honden kan gaan markeren in huis. Eigenlijk betreft dit vrijwel altijd ongecastreerde reuen.
Aangezien Kimba geen ongecastreerde reuen bezit zal dit probleem hier verder niet worden besproken.

Verder kan een hond ook gewoon ziek zijn. Honden, die plotseling onzindelijk worden, daar is eigenlijk bijna altijd iets mee aan de hand. Een blaasontsteking zorgt voor het doen van vele kleine plasjes, maar ook een baarmoederontsteking of suikerziekte kunnen leiden tot onzindelijkheid. Bij plotse onzindelijkheid moet u dus altijd even langs de dokter.
Ook een hondje wat nog niet zindelijk is kan een blaasontsteking hebben dus het is altijd handig om op te letten of het patroon van ontlasten zo ongeveer gelijk blijft.

Eerder noemden we al het feit dat de hond soms kan schrikken van vreemde prikkels op straat en het moet natuurlijk niet zo zijn dat de hond een halsband omheeft waar hij zich zo uit kan trekken.
Een tuig, wat goed aangesloten zit en een goede halsband, voorzien van adresgegevens, is toch wel het minimum. Een verbinding tussen tuig en halsband is ook een optie en wel verstandig om de eerste periode als veiligheid extra te bevestigen.
Sommige mensen kiezen voor een slipketting of stroptouwtje wat bevestigd zit aan het tuig, zodat als de hond zich loswerkt uit het tuig hij alsnog een slipketting omheeft. Constructies, die absoluut zijn aan te raden bij erg bange honden, maar waarvan wij hopen dat onze honden ze niet nodig zullen hebben. Wel is het goed pas over te gaan op een enkele halsband of tuig als u weet hoe de hond in allerlei diverse situatie's op straat reageert.

Goed, een tuig en een halsband dus! Verder is een goede riem belangrijk.
Een langere lijn van 5 of 10 meter die u aan het tuig bevestigt maakt dat de hond zich toch lekker kan bewegen in de periode dat hij nog niet los kan. U kunt aan de lange lijn ook het hierkomen oefenen.

Op straat zal het voor de hond onwennig zijn. Het is belangrijk om als baas het goede voorbeeld te geven en lekker vrolijk door te stappen. Ook is het prima om de andere hond mee te nemen zodat de nieuwe hond zich kan optrekken aan de hond die al is gewend.
Het is belangrijk om eventueel bangig of onwennig gedrag van de nieuwe hond niet te belonen. Straal zelf kalmte en rust uit en geef het goede voorbeeld. Met wat lekkers of een speelgoedje in uw hand en een vrolijke stem kunt u de aandacht van de hond vangen en kunt u de hond zo leren om op u te letten. Daarmee voorkomt u dat de hond te veel bezig is met de omgeving. Het kan zeker in het begin tot steun zijn voor de hond en u voorkomt daarmee vervelend gedrag aan de lijn zoals het uitblaffen van mensen of andere honden.

Kijk eens wat een enorm verschil! Dit is dezelfde Podencokruising die u hierboven aan de lijn ziet worstelen. De hond is op de bovenstaande foto alweer een paar maandjes in Nederland en ze doet het geweldig.

Angst is een emotie. Als we denken aan een bange hond, dan denken we al snel aan het beeld van een in elkaar gedoken hond met de staart tussen de benen en de oren in de nek. Op de foto ziet u Roy uit Kimba, die zich duidelijk erg ongemakkelijk voelt en u ziet een bange hond. Hij is zelfs bezig zich op de rug te draaien en zijn buik te tonen als opperst gebaar van overgave en deemoed.

Het kan zijn dat hij bang is voor de camera. Toch kan er ook angst ten gronde liggen aan het agressieve gedrag van de hond van de buren die zo lelijk doet tegen passerende mannen. Dat kan diezelfde bange hond zijn, alleen dan met de leerervaring op zak; als je hard blaft, dan loopt die enge vent wel door! Een angstgevoel kan dus verschillende verschijningsvormen hebben, welke niet altijd als zodanig ook worden herkend.In dit stuk zullen we ons beperken tot waarneembare angst.

Dat is dus angst die we ook als zodanig herkennen bij de hond, onder andere omdat zijn houding lager wordt dan normaal. De oren liggen vaak plat in de nek en worden erg naar achteren gedrukt. De staart wordt laag gehouden en soms tussen de benen gedrukt. De mondhoeken van de hond zijn naar achteren getrokken en over het geheel zie je een wat gedrukte hond.

Bij hevige angst voor iemand kan de hond fixeren, het strak aankijken van de persoon waar hij bang voor is. Dat kan overigens een voorbode zijn van een hap, dus in dat geval is het belangrijk weg te kijken en zelf niet te provoceren.
Verder zie je bij angst vaak stresssignalen. De hond kan nerveus hijgen en kwijlen. Vanwege de adrenaline in zijn bloed kan de hond een droge bek krijgen en daardoor gaan smakken. Ook bewegingsonrust kan een duidelijk signaal zijn van spanningen en angst.

Angst kan overgaan in paniek. Vaak is de hond dan niet meer te bereiken. De hond gaat trillen, beven en bibberen en zal willen vluchten. Soms ziet de hond geen andere mogelijkheid meer dan te bijten. Als eigenaar kun je bij hevige paniek vaak niet veel meer doen dan de hond uit die situatie halen en voorkomen dat de hond vlucht.

Vluchtgedrag doet angst toenemen en het kan voor gevaarlijke situaties zorgen.Als het mogelijk is kunt u ook afwachten totdat de paniek zakt. Paniek zakt altijd, omdat het onmogelijk is om in staat van paniek te blijven. Het heeft als voordeel dat de hond na de paniek kan ervaren dat er niets engs is gebeurd, maar dat betekent wel dat u dan in die situatie moet blijven totdat de hond ontspannen is.

De honden die wij meenemen vanuit Kimba zijn in principe geen enorme angsthaasjes. Wel kan het zo zijn dat door de veranderende omstandigheden de honden wat uit hun doen zijn en zich over de gehele linie wat onzeker voelen. Ook kunt u te maken krijgen met hele specifieke angsten. De hond kan wel eens geschopt zijn door een lange meneer met een helm op en kan op gelijke heren dus angstig reageren.

Verder zal de hond bij het wennen aan onze luxe ongetwijfeld wel een keer flink geshockeerd raken. Stofzuigers doen het goed en ook de tv heeft menig hondenoog op steeltjes gezet.

Honden zijn roedeldieren. De ranghoogste hond zal de stemming bepalen in de groep. Dat is belangrijk om te weten als we het hebben over angst. Als een lagergeplaatste hond zich onzeker voelt zal de hond als eerste kijken naar de ranghoogste hond om te bepalen wat hij moet doen. Als het goed is bent u die ranghoogste "hond".

Als u in situaties angst of twijfel laat zien zal het dus waarschijnlijk zijn dat uw hond die stemming overpakt. Andersom werkt het dus net zo. Het is dus erg belangrijk dat u zich bewust bent van uw eigen reactie en emotie. Als u onzekerheid bemerkt bij uw hond is het dus belangrijk dat u zich niet ineens anders gaat gedragen dan anders. Gewoon vrolijk, kalm en zelfverzekerd blijven, zo bewijst u zich als een echte leider. Die geven immers zelf het goede voorbeeld!
Wel kunt u de hond steunen door hem te vertellen wat hij moet doen als hij zich onzeker voelt. Laat hem een simpele zit uitvoeren en beloon hem daarvoor. Een grapje of een spelletje kan de hond soms afleiden van de bedreigende prikkel en op die manier kan de hond wennen. Vaak is het wel zo dat u daarvoor wat afstand moet nemen van de enge prikkel. Als u dan op afstand oefent zal de hond wennen. U kunt dan langzaamaan steeds een stapje dichterbij het enge ding oefenen, totdat de angst over is.

Als u te maken hebt met een timide hond is het belangrijk dat u geduldig bent. De hond komt wel, in zijn eigen tempo, op zijn eigen manier. Contact afdwingen, of het nou met de buurman is of met de stofzuiger, geeft veelal alleen maar druk en dat doet de stress en angst toenemen. De angst wordt op die manier dus alleen maar groter. Het is goed om in uw achterhoofd te houden dat ook u met uw houding bedreigend kan overkomen. De hond strak aankijken, over de hond heenhangen of heel druk gedrag kan de hond ook wat schrik aanjagen.
Gewoon kalm aan, oogcontact ontwijken en u klein maken zijn de minst bedreigende manieren om wat teruggetrokken hondjes uit hun tent te lokken.

Dit is bange Tina uit Kimba, die hier net is over te halen wat te eten. Alles is bij deze hond naar achteren gericht, klaar om te vluchten. Toch laat ze zich met eten verleiden.

Voer kan ook een goed middel zijn om de hond in beweging te krijgen, omdat veel honden zich best laten overhalen om iets te doen voor iets lekkers. Stel dat uw hond bangig is voor de trap, dan kan een brokje op de eerste paar treden al maken dat hij toch een paar pasjes durft te zetten. U bejubelt hem dan natuurlijk met gepaste blijdschap en zo kan de hond dan kalm zijn twijfel overwinnen. Het is misschien leuk te weten dat het gedrag zich eerder aanpast dan de motivatie, het gevoel.
De hond, die de eerste pasjes op de trap loopt zal toch nog echt heel bang zijn, ook al heeft hij zich laten overhalen. Van binnen zal zijn hartje razen door zijn keel en zal hij het hele gebeuren enorm spannend vinden. Het is goed dat te weten omdat wij vaak veel te snel verwachtingen koesteren ten opzichte van de bange hond. Angst wegtrainen kost echt tijd en die moet je er ook voor nemen. Pas als de hond een betrouwbare rustige reactie geeft zonder daarbij angst te zien kun je een stapje verder met trainen.

Straf is niet aan de orde bij een bange hond. Als u aan de houding van de hond ziet dat hij wat angstig is, dan is het zinloos de druk op te voeren of zelfs straf te geven. Angst beperkt het leervermogen sterk en de hond zal hetgeen u probeert duidelijk te maken waarschijnlijk niet eens opnemen.

Samenvattend is het dus belangrijk dat we zelf het goede voorbeeld geven.

Als de hond bang is moeten we hem geen speciale aandacht geven. Wel kunnen we hem wat houvast geven door hem te vertellen wat hij moet doen en als hij dat doet hem daarvoor te belonen. Ook kan het helpen de hond af te leiden met iets leuks van hetgeen hij eng vindt.
Voer kan de hond soms verleiden tot het doen van iets wat hij spannend vindt. Belangrijk is dat de hond het tempo mag bepalen.
Als de hond in paniek raakt moet u wachten totdat de paniek over is of de hond weghalen uit de situatie als u bang bent voor agressie of bang bent dat hij vlucht.
U mag een bange hond nooit straffen.

Een Galgo zal zich zelden beroepen op agressie, ook al is de hond volkomen in paniek. Zo zit diezelfde bange Tina nu op schoot bij de vrijwilliger van Kimba. Niet echt op haar gemak, maar met geduld gaat deze dame er wel weer bovenop komen. Dat is toch de mazzel en de pech van een ras als de Galgo. Ze verzetten zich niet tegen onrecht of mishandeling, maar ze verzetten zich ook niet tegen de mensen die ze het vertrouwen willen teruggeven. Het zijn wat dat aangaande bijzondere honden.

Dat is tevens de reden dat wij graag honden plaatsen bij mensen die al een hond hebben. Veelal verloopt het leren alleen te blijven dan een stuk soepeler, omdat de hond immers niet alleen is, maar met een andere hond.

Alleen blijven is niet een op zichzelfstaand iets. Als een hond moeite heeft met alleen blijven zie je vaak al een voorbode daarvan in het normale gedrag in huis. De hond volgt de eigenaar overal, ligt vaak binnen een straal van een meter of 2 van de baas af en is erg gericht op de eigenaar.
Als een hond in het bijzijn van de baas al geen zelfstandigheid laat zien, dan is ineens helemaal alleen thuis logischerwijs wat te veel gevraagd.
Het is dus belangrijk dat de hond u niet overal achterna loopt in huis en dat u in huis af en toe eens even een deur achter u sluit.
Alleen blijven moet iets compleet normaals worden. Geen extra aandacht van te voren en ook niet daarna. Als u even tien tellen koffie wilt inschenken in de keuken doet u dat dus gewoon.

Zo begint dus eigenlijk al heel vlot het opbouwen van het alleen blijven door als u gewoon thuis bent af en toe even een paar tellen uit het zicht te gaan. Echt weg het huis uit is iets wat eigenlijk pas aan de orde komt als de hond in huis wat is gewend en u zich in huis vrijuit kunt bewegen zonder dat de hond verontrust raakt.
Het is belangrijk dat de hond zich veilig voelt in zijn omgeving voordat hij er alleen voor staat.
Veel angsten tijdens het alleen zijn komen door gevoelens van onzekerheid en ontoereikendheid. De hond is bang omdat hij steun mist van de baas en nergens op kan terugvallen. De kunst van het goed leren alleen te blijven zit hem erin dat de hond deze gevoelens nooit zal ervaren, omdat hij geen gevoel van angst beleeft vanwege een kalme opbouw. Dan gaat het goed!

Signalen van angst zijn nerveus gedrag, piepen of blaffen en krabben aan de deur. Dan gaat het de hond dus allemaal wat te snel! Bij erge angst zie je soms ook onzindelijkheid of sloopgedrag. Dan is het tijd om deskundige hulp in te roepen.

Als u de hond voor de eerste keer echt even alleen gaat laten, is een goede wandeling van te voren een goede start. De hond zal dan moe zijn en lekker willen slapen. U kunt dan kalm vertrekken. U kunt de radio aanlaten tegen de buitengeluiden en u kunt een zinnetje gebruiken waarmee u aankondigt dat u even wegbent. Hier schalt "Ben even boodschappen doen" vaak door het huis en is voor de honden de herkenning dat er niets gaat gebeuren en dat ik wegga. Rust is belangrijk. Zoals al eerder aan de orde is geweest zijn honden gevoelig voor stemmingsovername en drukte van ons leidt vaak tot drukte bij de hond.
Als alles kalm en rustig is en u was in huis al zover gevorderd dat u gewoon even de kamer uitkon, is het prima om de hond even alleen te laten.

Begin met korte momenten. Een paar minuten is als start genoeg en als dat goed gaat kan de opbouw soms erg vlot gaan. Mijn hondje kon na 2 weken samen met mijn andere hond al prima 4 uurtjes alleen blijven.

Kalmte, rust en niets overhaast willen afdwingen is de beste manier om een hond te leren dat alleen blijven niet erg is. Belangrijk is dat de hond vermoeid is door een fijne lange wandeling en zich veilig voelt in huis. Een belangrijke start wordt gemaakt door te oefenen als u thuis bent.