Inmiddels telt Kimba zo'n 600 leden en daarvan moeten ze de tent draaiende houden. Subsidies voor een asiel als Kimba kennen ze in Spanje niet, hoewel de gemeenten de hondenopruim/dodingdiensten wel bereid zijn te betalen.

Kimba roeit dus met de riemen die men heeft. Het geld wat er is gaat veelal op aan de directe zorg voor de dieren. Daardoor schieten belangrijke andere voorwaarden voor goede zorg er bij in. Alles wat er immers aan geldelijke middelen binnenkomt gaat al snel op aan eerste hulp aan en verzorging van alle dieren in nood.

Kimba draait op een enthousiast team van 15 vrijwilligers. Ze hebben één betaalde kracht, die dagelijks even langskomt in Kimba om de honden te verzorgen en even uit hun kennels te laten.
Kimba hanteert een niet-inslaapbeleid. In principe zijn de honden binnen de hekken van Kimba dus hun leven redelijk zeker en mogen ze spreken van geluk.

Kimba heeft ook katten, maar dat zijn er niet veel. Ze wonen in een kennel op het terrein. De gevonden katten worden door de vrijwilligers zelf bemiddeld. Kimba werkt ook mee, samen met de S.P.A.P. de Cádiz, aan een castratieproject voor zwerfkatten rondom Cádiz, een vrij uniek project in het zuiden van Spanje!

Kimba doet het voor Spaanse begrippen eigenlijk heel erg goed. Ze behandelen zieke honden en laten ze niet direct inslapen. Ze doen aan geboortebeperking door het castreren van de reuen. In Spanje is castratie een ingreep die niet in de cultuur past. Er is dan ook veel weerstand bij mensen om hun dier te castreren en ook Kimba krijgt geregeld kritieken omdat ze hun reuen dus wel laten castreren.

De honden binnen de hekken van Kimba worden netjes ingeent tegen ziekten en ze worden met regelmaat ontwormd. Ook hebben de honden een ruimte om los te lopen binnen Kimba.

Als je kijkt in de omgeving rond Kimba, de verdere provincie Cadiz is Kimba de enige in zijn soort. De verdere voorzieningen voor zwerfdieren zijn overheidsbedrijven en die hebben als doelstelling het ruimen van zwerfdieren; de dodingsstations.

Even verderop van Kimba staat een dodingscentrum in Puerto Real wat draait op gemeentegelden. Daar wordt geen zorg aan de dieren besteed, want het gros van de dieren die daar binnenkomen wordt ingeslapen. Vorig jaar, 2004 dus, werden er 3.965 dieren afgegeven bij of gevangen door "El Refugio". Het overgrote deel van deze dieren is afgemaakt/vergast. "El Refugio" in Puerto Real is een van overheidswege gesponsord bedrijf dat zich bezig houdt met het vangen en vernietigen van zwerfdieren in de omgeving van Cádiz. Ze hebben professionele hondenvangers in dienst, die de zwerfdieren van de straat afvissen.

De dieren hier komen uit het dodingsstation in Villamartin, even verderweg van Kimba. Daar zijn vorig jaar zo'n 1500 honden binnengebracht of weggevangen, waarvan er 1000 zijn ingeslapen, maar er zijn er ook maar liefst 500 herplaatst, veelal naar het buitenland. Dat is voornamelijk te danken aan de inzet van een Nederlandse vrijwilligster die zich daar enorm hard maakt voor de honden. Dit is helaas echt niet de normale gang van zaken in dodingsstations. Van de overheid moeten de honden het niet hebben.

De honden in deze kennels wachten op hun einde. De overheid laat dit soort dodingstations draaien op echt minimale middelen, waarbij er eigenlijk geen geld is voor minimale verzorging voor de honden. Immers is een dodingstation gericht op inslapen van de dieren. Er is eten en water voor de honden en dat is het. Medische verzorging ontbreekt.

Hier ziet u de bovenstaande honden weer terug. Schokkend, maar in Spanje de stille realiteit van alle dag.
Het zijn hele harde foto's, maar ze tonen aan hoe hard er hulp nodig is om goede voorzieningen voor zwerfdieren op poten te krijgen in Spanje. Kimba is een asiel wat keihard aan de weg timmert en kan daarbij niet zonder steun.